corjan-nodelijk

MEER VAN HET ZELDEN Beelden van Corjan Nodelijk De kunst is het leven, het leven is de kunst. Het werk van Corjan Nodelijk bestaat bij de gratie van het zoeken en verkennen. Van de bijzondere combinaties tussen het vertrouwde enerzijds en het verwarrende of onverwachte, anderzijds. Met zijn beelden gaat Corjan Nodelijk altijd uit van een vertrouwd gegeven. Zijn werk is dan ook altijd figuratief. Zo’n vertrouwd gegeven kan een gezicht zijn, of een dier, of een plant. Iets dat iedereen herkent en waar iedereen zijn eigen associaties bij heeft. Maar dan begint de spielerei. Een gezicht wordt vervormd, krijgt een klein ‘gebrekje’ in de vorm van een gemarmerde huid, extra oogjes, of een rood balletje dat de titel ‘soft spot’ meekrijgt. Dat is interessant, de soft spot. De zwakke plek. Want Corjan streeft niet naar perfectie. Perfectie is saai. Het gaat erom iets van jezelf toe tevoegen. De afwijkingen. De spielerei dus, als een kind dat het playmobil poppetje gebruikt als uitgangspunt voor een experiment, een verhaal, een zoektocht. Want zo zou je het werk van Corjan kunnen omschrijven: een voortdurende zoektocht. Daarom werkt hij vaak in reeksen. Om voort te borduren op een bepaald gegeven, de grenzen ervan af te tasten, de mogelijkheden te onderzoeken. Het ene volgt logisch uit het voorgaande. Van het een komt het ander, waarbij het onderwerp slechts de aanleiding vormt. Met zijn beelden zou Corjan Nodelijk een volgeling van het Surrealisme  genoemd kunnen worden. Kunstenaars als Dali, De Chirico, Frida Kahlo gingen uit van vertrouwde objecten, maar haalden deze uit hun eigenlijke, vanzelfsprekende context, waardoor ze iets verontrustends kregen. Iets soortgelijks zien we gebeuren in het werk van Nodelijk. Het zet je aan het denken. Niets lijkt vanzelfsprekend. Als beschouwer word je geconfronteerd met eenzaamheid, en imperfectie, maar vooral met kwetsbaarheid. Toch is er een belangrijk verschil tussen het werk van de Surrealisten en dat van Corjan. Hoewel zijn beelden zeker bevreemdend te noemen zijn, zijn ze zelden verontrustend. Eerder geruststellend. Verwondering, hoop en optimisme voeren dan ook de boventoon. Alles kan in de kunstwerken van Corjan Nodelijk. De beschouwer wordt deelgenoot gemaakt van zijn zoektocht. Zoals het spel van een kind spannende en verontrustende momenten kent, en waarin het schijnbaar onmogelijke mogelijk wordt, zo is ook de kunst van Corjan. Verrassend, wonderbaarlijk. Maar altijd met een happy end. Sophie van Steenderen